9 - هر كس از نزول بلا بهراسد و بخواهد آن را با دعا برگرداند ، خداوند - جلّ جلاله - او را به آرزويش نايل مىگرداند . در روايتى آمده امام صادق عليه السّلام فرمود : « هر كس بيم آن را داشته باشد كه بلا و مصيبتى به او برسد ، پس با دعا در برابر آن بايستد ، [ يا : برخيزد و براى مرتفع شدن آن دعا بكند ] ، هيچ گاه خداوند آن بلا را به او نشان نمىدهد و وى را به آن گرفتار نمىنمايد . » تمام فوايد دعا را كه روايات گذشته مشتمل بر آن بود ، ما از ناحيهء انعام و احسانى كه خداوند - عزّ و جلّ - بر ما تفضّل فرموده ، آشكارا يافته‌ايم ، پس هر كس حسن ظنّ به صدق گفتار ما دارد ، در تحقّق اين حالت كه از خودمان ذكر نموديم ( يعنى يافتن همهء اين نتايج ) ، شكّ و ترديد به خود راه ندهد . 10 - دعا ، در مقابل نزول بلا قرار گرفته و از آن جلوگيرى نموده و آن را تا روز جزا و قيامت به عقب مىاندازد . در روايتى آمده كه امام رضا عليه السّلام فرمود : از پدر بزرگوارم عليه السّلام شنيدم كه مىفرمود : « براستى كه دعا در مقابل بلا و گرفتارى مىايستد ، و آن دو ( يعنى دعا و بلا ) تا روز قيامت قرين هم هستند . » « 1 » 11 - دست دعاكننده هرگز از تفضّلهايى كه رحمت خداوند - جلّ جلاله سر چشمه مىگيرد ، خالى برنمىگردد . محمّد بن يعقوب كلينى روايت نموده كه امام صادق عليه السّلام فرمود : « هيچ بنده‌اى دستش را به درگاه خداوند سرافراز جبّار نمىگشايد ، مگر اينكه خداوند - عزّ و جلّ - شرم مىكند كه چيزى از فضل رحمت خويش در آن نگذاشته ، دست او را خالى برگرداند ، پس هر گاه دعا مىكنيد ، تا دستتان را بر روى و سر خويش نكشيده‌ايد ، برنگردانيد . » « 2 »

--> ( 1 ) و در نتيجه تا روز قيامت بلا بر دعاكننده نازل نمىشود . ( 2 ) كافى ، ج 2 ، ص 471 ، روايت 2 - با اين تفاوت كه بعد از « فضل رحمت خويش » افزوده شده است : « هر چه بخواهد . »